Nu?
Nog niet.
Het verbrandt.
Vertrouw me nou maar.
Dit is het laatste zakje. Ik wil popcorn bij de film.
Rustig maar. Hier ben ik goed in.
Nee, het is al klaar.
Rustig.
Goed, nu.
Smakelijk.
Waarom staat de wedstrijd niet op?
Die is voorbij.
Wat is dit? - Een of ander programma...
over hoe je gezond blijft als je ouder wordt.
Zet wat anders op.
Er ligt een half zakje M&M's onder de stoel.
Hoe oud zijn die?
Niet zo oud. Niks mee mis.
Wacht even. Gewone of met noten?
Even kijken. Met noten.
Ze smaken raar.
Ik kwam alleen even je ovenschotel terugbrengen.
En je had gelijk.
Die koude lasagne was heerlijk als ontbijt.
Waar is die van?
Kelly en ik hebben hier gisteravond gegeten.
Deac, bedankt voor het terugbrengen.
Kalm aan, oke? - Tot later.
We kunnen donderdag niet mee naar de film.
We moeten naar Kelly's moeder. - Geen probleem.
Ik zie je maandag wel. Saaie dag. Goed?
Duw niet zo. - Ach ja.
Deac en z'n vrouw hebben hier gedineerd?
Nee.
Ze waren hier, er was eten, en we hebben het gegeten.
Als je dat dineren wilt noemen, ook goed.
Wat is dit nou?
Ik heb al tig keer gevraagd...
of jullie wat met Marie en mij willen doen...
en jullie hebben het altijd te druk.
Echt? Is dat zo?
Wil je iets samen doen?
Absoluut. Ja.
We vragen het onze vrouwen...
en dan proberen we een datum te prikken.
Wat dacht je van donderdag?
Geen idee.
Ik heb m'n agenda niet bij me.
Je hebt niks. Deac heeft net afgezegd voor donderdag.
Sla je agenda open, kras Deacon door en schrijf 'Richie'.
Je kunt zelfs de E nog gebruiken.
Oke, prima. Donderdag dan.
Ik moet met je praten over...
Niet nu. Ik moet plassen.
Ruik eens aan me.
Ik dacht dat ik hoorde: Ruik eens aan me.
Klopt. Schiet op. Ik heb niet de hele dag. Ruik aan me.
Ruik ik naar een wei na een fris ochtendbuitje?
Nee, dat niet.
Die kloothommels.
Een grote slok en een file gaan niet samen.
Wat is er? - Ik wilde je laten weten...
dat Deacon en Kelly donderdag niet kunnen.
Echt? Jammer.
Geen zorgen, want ik heb het al geregeld.
Een ander stel gaat mee, dus tot donderdag.
Wie gaan er mee?
Richie en Marie. - Nee.
Het is maar een paar uur. - Een bevalling ook.
Daar heb ik donderdag ook geen zin in.
Richie vraagt me elke week.
Ik kan geen nee blijven zeggen, dan kwets ik hem.
Richie is het probleem ook niet.
Ik zou die Marie een dreun willen geven.
Zo erg is ze niet.
Ze is dom, luidruchtig...
en geeft geen reet om iemand behalve zichzelf.
Ze geeft wel een reet.
Jullie mannen zien alleen niet hoe irritant ze is...
omdat jullie haar zo lekker vinden.
Is ze lekker?
Nooit aan gedacht. Lekker.
Ik zal er eens op letten.
Hou toch op.
Toe nou, een etentje.
Als je het doet, mag je met me naar bed.
Dan mag je me verkleden als een grote baby.
Oke, maar je luier doe je zelf.
Donderdag dus?
Om zeven uur. Twee uur, meer niet.
Dank je wel.
Ruim de boodschappen nou maar op.
We boffen, Douglas. - O ja?
Ze verkopen flutdeodorant...
maar ik lees toevallig de kleine lettertjes.
Weet je waarom? - Je hebt niks beters te doen?
Nee, omdat ik me niet laat bedotten. Lees maar.
Geen dopje?
Bedankt.
'Niet tevreden? Stuur de rest terug...
en u krijgt uw geld terug, en een fles van uw oude deodorant.'
Jij zit in de bezorgbusiness.
Breng dat morgen voor me weg.
M'n oude merk is MacGregor's, exra sterk.
MacGregor's? - Dat kennen ze wel.
Ik dacht dat die helderzienden- bellijn voor sukkels was...
maar die vrouw zei dat ik mooi en slim was...
en goed met mensen ben.
En zij heeft me nog nooit ontmoet.
Griezelig, hoor.
He, Carrie, die kip a la weet-ik-veel was heerlijk.
Dank je, Richie.
Het zag er heerlijk uit.
Maar ik eet niks meer wat een gezicht heeft, sorry.
Geeft niks.
Ik eet alles wat geen rijbewijs heeft.
Marie, Carrie is net aan de slag gegaan...
voor een groot advocatenkantoor in Manhattan.
Hoe gaat dat, Carrie?
Ik moet er niet aan denken om een baan te nemen.
Ik ben er liever voor hem.
Ik wil voor hem zorgen, een fijn nestje voor hem maken.
Niet dat ik je veroordeel, hoor.
Kan ik toch rustig slapen.
Zal ik die drankjes even bijvullen?
Nee, laat mij maar.
Waar blijft ze toch?
Carrie, toe nou.
Toe nou wat?
Wees aardig tegen Marie.
Ik doe m'n best.
Anders stak er nu al een vork uit haar nek.
Sorry, ik kan haar niet uitstaan.
Ze is irritant, maar ze is niet helemaal slecht.
Ze doet duidelijk alles voor Richie.
Natuurlijk. - Echt.
Echt niet, geloof me.
Hoe bedoel je? - Niks, laat maar.
Vertel op. - Je wilt het niet weten.
Jawel. - Nee.
Zeg het nou. - Ze bedriegt Richie.
Wat, met poker?
Nee, met seks.
Het gaat wel lekker, he?
Prima.
Waarom hebben we dit zo lang uitgesteld?
He, volgend weekend, Atlantic City, met z'n vieren.
Het was te gek.
Heel leuk. - Moeten we nog eens doen.
We bellen. - Binnenkort.
Kom goed thuis.
Ze belazert hem? - Atlantic City, he.
Hou me maar eens tegen.
Oke, man. Meen je dat echt?
Hou daarmee op. - M'n sleutels.
O, sleutels vergeten.
Dag.
Hoe weet je dat?
Een vriendin van me werkt met een van haar scharrels.
Een van? O, God.
Het is nog erger.
Sorry, maar het is echt waar.
Ongelooflijk. Als je haar vanavond ziet...
zou je niet denken dat ze hem belazert.
Ze zal het niet in onze huiskamer doen, nee.
Ze is een vakvrouw.
Waarom zeg je dit nu pas?
Waarom niet meteen?
Ik dacht dat je het niet wilde weten.
Wil ik ook niet. Had nou maar niks gezegd.
Ben je boos omdat ik het heb verteld, of omgekeerd?
Allebei.
Dan spijt het me.
Ik had niks moeten zeggen, maar ook wel...
en ik moet dit vast ook niet zeggen.
Te laat, nu weet ik het al.
Ik kan het niet ontweten.
Ik moet taart hebben.
Ik maak me zorgen over die deodorant.
Ik heb m'n MacGregor nog niet binnen.
Je hebt die ouwe toch opgestuurd?
Dan willen ze me belazeren.
Geef me het volgnummer maar.
Van het pakketje, dan kan ik erachteraan.
O, dat is...
twee, vier, zes, acht...
tien.
Hebbes. Dank je.
En Douglas, maak je maar niet al te druk.
Ik zit erbovenop.
Wat is er dan?
Doug en ik zijn verwikkeld in een rare zaak.
Hij praat je wel bij.
Ik word gek van dat Richie-verhaal.
Ik weet het.
Het valt niet mee om echt iets van elkaar te weten.
Ja.
Moet ik het hem vertellen?
Hij is je vriend.
En z'n vrouw zet hem voor schut.
Maar het is zo persoonlijk.
Tot nu toe was het zo eenvoudig.
We kijken tv, drinken bier, eten chips...
en praten nooit over onze gevoelens.
Dat wil ik niet kwijt.
Ik weet het, schatje.
Ze belazert hem? - Kun je het geloven?
Ik wel. Kom op, wees eerlijk.
Marie is zo'n type dat veel aandacht en bevestiging zoekt.
En seks.
Misschien is dat wat voor mij.
De andere man zijn.
De vreemdeling die naar binnen glipt...
voor een paar gestolen momenten van genot...
om daarna in de nacht te verdwijnen.
Ik zie jou eerder met een verrekijker in de bosjes zitten.
Woorden doen zeer.
Richie kan elk moment komen.
We moeten bedenken hoe we het hem vertellen.
Daar heb je hem al.
Dames, alles kits?
Zeggen jullie niks meer?
He, Richie, hoe gaat het?
Wat hebben jullie? - We rotzooien maar wat.
Rotzooien.
Moose, wat zeg je nou van Atlantic City?
Moet Carrie nog in de jury zitten?
Weet ik niet, de rechter belt maar niet terug.
We moeten gaan.
Marie kent alle croupiers.
Ze wordt overal gematst.
Ik zit net te denken.
We zitten vaak bij elkaar, maar we praten nooit.
Over echte dingen.
Wil je over echte dingen praten?
Ja, hoor.
Doen we.
Denken jullie wel eens aan overleden familieleden...
en hoe ze er nu uitzien?
Dat hoeft ook weer niet.
Ik had wat anders in gedachten.
Weet ik veel. Het huwelijk of zo.
Goeie.
Kan prachtig zijn, het huwelijk.
Maar ook rot.
Even over die rotte zaken.
Panty's op de douchestang?
Vreselijk.
Of als ze jouw scheermes gebruikt voor haar benen.
Dat doet m'n moeder.
En dan die wc-bril. Omhoog, omlaag, wat willen ze nou?
Gekkenwerk.
Of als ze naar bed gaat met een andere vent.
Dat is vreselijk.
Wat bedoel je, Moose?
Bedoel je dat Carrie je heeft bedonderd?
Inderdaad.
Wat vreselijk.
Dat had ik nooit achter Carrie gezocht.
Ik was ook boos, tot ik merkte hoe vaak het voorkomt.
Heel vaak.
Denk je? - Ja.
Deac z'n vrouw heeft hem ook bedrogen.
Echt?
Je vrouw straalt het ook wel uit, hoor.
Kalm aan.
We moeten ons niet gek laten maken.
Laat het van je afglijden.
Raap jezelf op, stof jezelf af en stap op je paard.
Ik zou er niet zo makkelijk mee omgaan.
Als het mij overkomt...
parkeer ik m'n auto tegen een boom...
omdat m'n leven geen zin meer zou hebben.
Twee, vier, zes, acht...
tien.
Kijk nog maar een keer.
Die lui zijn niet goed wijs.
Als m'n schoonzoon zegt dat hij het heeft opgestuurd...
dan is dat zo.
Ja, ik wacht wel.
Arthur, laat toch zitten.
Ik geef je wel geld voor nieuwe deo.
En ze laten winnen? Nooit.
Hoi.
Heb je met Richie gepraat?
Mocht het ooit ter sprake komen...
je hebt iets gehad met Milt Housner van Recycling.
Wat?
Ik probeerde Richie duidelijk te maken...
dat veel vrouwen hun man bedriegen. Jij ook.
Maar Milt Housner?
Die met die rare bult op z'n voorhoofd?
Waarom niet Kenny van Waldbaum's?
Die jongen die hier elke week spullen brengt?
Die komt hier dus nooit meer.
En ik heb nu al Milt Housner gezegd.
Ik kan nu niet wisselen.
Doe 'm er dan bij.
Hou op.
Hoe is het gegaan?
Heb je het hem verteld?
Ik kon het niet.
Hij zat daar maar met z'n trieste ogen.
Ik kan dat niet.
Het zit niet in me. - Ik weet het.
Je bent een grote softie.
Maar je hebt het geprobeerd.
Fijn dat je het begrijpt.
En nu inpakken, we gaan met ze naar Atlantic City.
Nee.
Ik had hem over Marie moeten vertellen. Nu moeten we weg.
Ik hoef niet weg. Ik heb nepjury-dienst.
Toe nou, het is alleen voor het weekend.
En wie is er bij de Taj Mahal?
Ene Mr Don Rickles.
'He, lerse jongen, waar is je whisky? '
Ik geef het toe, die man is briljant.
Maar toch ga ik niet.
Of je het hem vertelt, is jouw keuze.
Maar als we met ze weggaan, als twee blije stellen...
dan helpen we haar Richie te bedriegen.
En dat is niet juist.
Ik weet het.
Ik ga hier niet meer zo slap over doen.
Ik ga met hem lunchen...
geef hem wat biertjes en zeg hoe het zit.
Zo is dat. - Dat voelt lekker.
Je staart me nu al drie kwartier aan. Wat is er?
Ik ga niet naar Atlantic City.
Moose.
Wat is dit?
Als je nu nog een keer 'Atlantic' of 'City' zegt, doe ik je wat.
Ik heb het geprobeerd. Ik kan het moment niet vinden.
Blijven proberen.
We willen een acht. Een acht.
Grote acht. - Daar gaat ie.
Je vrouw bedriegt je.
Zo is dat.
Pardon?
Zijn jullie bij je broer ingetrokken?
Ja, twee dagen geleden.
Nogmaals bedankt dat je het me verteld hebt.
Sorry dat ik over je heen heb gekotst.
Het was ook slecht nieuws.
Die garnalencocktail van drie kwartjes hielp ook niet.
Zijn jij en Marie al met therapie begonnen?
Ja, en die vent is geweldig ook.
We gingen eerst samen...
maar omdat Marie vindt dat het vooral haar schuld is...
wil ze die vent een tijdje alleen zien.
Prima.
Ja, ik kom naar jullie hoofdkantoor...
Ik land om twee uur...
en dan regelen we die deodorant-zaak als mannen onder elkaar.
Wat is je achternaam, Phil?
Goed, dan zie ik je over vijf uur, Mr Latio.
Ik ben over een dag of twee terug.
Arthur...
Ja?
Pak ze.